Mapa obiektów - Diecezja Gliwicka

punkt

Bojszów
Wszystkich Świętych

punkt

Boronów
NMP Królowej Róż...

punkt

Bytom
Ducha Świętego

punkt

Bytom
Wniebowzięcia NMP

punkt

Cieszowa
Św. Marcina Bisk...

punkt

Gliwice
Katedra Św. Piot...

punkt

Gliwice
Wniebowzięcia NMP

punkt

Gliwice
Wszystkich Świętych

punkt

Gliwice Ostropa
Ducha Świętego

punkt

Gliwice Ostropa
Św. Jerzego

punkt

Karchowice
Św. Katarzyny Al...

punkt

Koszęcin
Trójcy Świętej

punkt

Lubliniec Steblów
Św. Teresy Bened...

punkt

Miasteczko Śląskie
Drewniany kośció...

punkt

Poniszowice
św. Jana Chrzcic...

punkt

Rachowice
Trójcy Świętej

punkt

Sierakowice
Św. Katarzyny Al...

punkt

Sieroty
Wszystkich Świętych

punkt

Smolnica
św. Bartłomieja

punkt

Tarnowskie Góry
Matki Bożej Król...

punkt

Zabrze
Św. Józefa

punkt

Zacharzowice
Św. Wawrzyńca

punkt

Żernica
Św. Michała Arch...

mobile Wersja mobilna
English
Deutsch
Française

Bytom - Ducha Świętego

Dekanat: Bytom  |  Powiat: miasto Bytom  |  Gmina: Bytom  |  Adres: 41-902 Bytom, Krakowska 35

Początki kościoła Ducha Świętego sięgają prawdopodobnie końca XIII wieku. Z archiwalnych przekazów wynika, że 1299 roku książę bytomski Kazimierz, spełniając prośbę zakonników osiadłych we wsi Chorzów, polecił wznieść przy jednej z miejskich bram, zwanej Krakowską, szpital wraz z kaplicą. Dzieje fundacji aż do sekularyzacji pruskiej w roku 1810 związane były z Zakonem Rycerskim Bożego Grobu w Jerozolimie, zwanym bożogrobcami, a także miechowitami – od klasztoru w Miechowie założonego w 1163 roku. Do miechowskiego klasztoru należała zapewne od połowy XIII w. wieś Chorzów, z której to pod mury Bytomia przeniesiono szpital.

Pierwotne zabudowania, włączając kaplicę, były drewniane. W szpitalu przebywało zwykle do kilkudziesięciu ubogich, a funkcję jego prepozyta powierzano proboszczowi parafii w Chorzowie. W czasach postępów reformacji z uwagi na związki z zakonem bożogrobców szpital i kaplica nie przeszły w ręce protestanckie, w przeciwieństwie do bytomskiego kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W początkach osiemnastego stulecia świątynia popadła w ruinę. Z przekazów wiemy, że wyposażona była wówczas w trzy ołtarze i zdobiona polichromiami. Otaczał ją cmentarz ogrodzony drewnianym płotem.
W sąsiedztwie stał murowany szpital o krytym gontem dachu, domy prepozyta i służby szpitalnej. W roku 1721 ówczesny prepozyt, Stanisław Stępkowski, zgromadziwszy uprzednio odpowiednie środki i materiały, przystąpił do budowy nowej, murowanej kaplicy. Ta pozostawała w rękach bożogrobców do roku 1810, kiedy to nastąpiła sekularyzacja klasztorów w monarchii pruskiej. Kaplica św. Ducha przejęta została przez parafię mariacką jako kościół filialny.

W roku 1921 kaplica otrzymała nowy dach i polichromie w kopule, autorstwa Otto Kowalewskiego z Katowic. W latach trzydziestych XX w. powzięto ambitne plany rozbudowy świątyni. Z zachowanych projektów architekta Theodora Ehla z 1940 roku wynika, że barokowa kaplica miała zostać włączona w strukturę trójnawowej bazyliki jako jej część prezbiterialna. Realizacji tej wizji zaniechano.

Galeria

miniaturka
miniaturka
miniaturka
miniaturka
miniaturka
miniaturka
miniaturka
miniaturka